Soms

Soms huilde ik om de pijn die we allemaal wel eens voelen door niet vervulde verlangens en onverzettelijke bergen,van onverschilligheid.
Soms huilde ik jawel maar daarna haalde ik mijn woede uit mijn darmen en spoelde ik haar schoon met het waterbad van het Woord. Klom, met haar over de koele ijsbergen om broodnodige te halen.

Advertenties

Dichters

Dichters zijn gegrepen door een  sterk  verlangen en willen vooral ook  begrijpen wat eigenlijk nog steeds onbegrepen is. Ze luisteren nauwkeurig naar wat nog nooit  bewust gehoord en bewust gezien is. Om op te schrijven dat gene wat bijna niet uitspreekbaar is. Dichters komen binnen in dit vluchtig  onbekend gebied zijn alert op ongewilde  vondsten.

Stof

Meester Stof wilde graag met vakantie gaan om andere plaatsen te bezoeken, dan verwaaien niet in de hoekjes en gaatjes, van de straat. Nee Hij wilde zachtjes vallen tussen de boeken om eens te lezen over wat er was geschreven over het fenomeen van stoffelijk wezen. Hij las:  Stof was dus, de geschiedenis van levend wezen.

Twijfel

Twijfel ik weer aan mijzelf en wil ik weer weg. Ik kan niet mezelf blijven. Ik moet weer aanschuiven maar ik doe al reeds mijn schoenen aan om te vertrekken. Maar bij het strikken van mijn veters twijfel ik of ik daar goed aan doe. Zijn het geen oude valstrikken waar ik me mee vastbind?

Bibberend

Bibberend lees ik de berichtjes van onze wereldreiziger nog even dan is ze op haar bestemming.Ze is over grenzen getrokken letterlijk en figuurlijk.Een mens moet zichzelf soms vrij maken en zelf je eigen tralies door vijlen kost inspanning en door zettingsvermogen.Bang voor buiten maar in vertrouwen op God durven we over die verschrikkelijke planeet reizen

Juni

Het veld met glanzende,gele boterbloemen, deinend in de voorjaarswind, en pasgeboren glanzende veulentjes nog zwabberend, op hun beentjes, met zachte hemeloogjes raken me tot in mijn  tenen toe.  Ja mijn juni-vleugels groeien en ontvouwen zich.Tintelend voel ik de voorjaarsvreugde  opwellen. Want de aarde is weer  pasgeboren,veelbelovend straalt ze, me met bijen, bloemen,  lang-lichte, opgetogen dagen toe.

Vervreemd

Gisteravond begreep ik pas goed hoe snel onze kinderen veranderen verschillend worden door de tijd. Trillend voelde ik me opeens alleen. Vervreemd, niet begrijpend kijk ik ze aan. Wat heeft de buiten wereld met ze gedaan? Volwassen kinderen met vreemde ideeën vanuit een ander licht glimlachen naar mij. Ik voel me afgedaan, versleten door tijd.